Algemene informatie over eucalyptus

De Eucalyptusboom komt van oorsprong uit Australië waar zo'n 500 verschillende soorten voorkomen. In het regenwoud komen heel andere soorten voor dan in de woestijn. De voor ons interessante soorten komen vooral voor op een hoogte van 1000 tot 2000 meter in de bergen van Australië en kunnen daar een hoogte bereiken van tientallen meters. Inmiddels vinden we ook hier in Nederland bomen van wel 10 meter hoogte.

De bladeren

De meeste Eucalyptusbomen hebben twee soorten bladeren tijdens de groei. In het jeugdstadium hebben ze meestal ronde bladeren. Als de boom volwassen wordt veranderen de bladeren in een smal sikkelvormig en meestal hangend blad. Wordt de boom geregeld gesnoeid om klein te houden dan zal de jonge uitloop steeds weer het jeugdblad hebben.

De Bast

De Eucalyptus stoot in het groeiseizoen zijn oude bast af. Hierdoor ontstaan de zo herkenbare prachtige contrasterende kleuren van de bast. Lange repen bast laten los en zorgen zo voor de kleurverschillen tussen de oude en de nieuwe lagen.

Winterhardheid

Eigenlijk is het een raadsel waarom in de Nederlandse tuincentra alleen de Eucalyptus gunnii verkrijgbaar is van een nauwelijks winterharde herkomst. De bekende E. gunnii is een voorbeeld van een soort uit Tasmanië die zowel in het laagland groeit als op 1200 meter hoogte. Hierdoor is deze soort bestand tegen behoorlijke vorst en doet deze het zeer goed in ons klimaat. Zie ook: Eucalyptus in de winter.

Soorten als de Eucalyptus niphophila, Eucalyptus debeuzevillei, Eucalyptus archeri, Eucalyptus gunnii ‘ divaricata', Eucalyptus perriniana en Eucalyptus neglecta zijn nagenoeg winterhard en doen het heel erg goed in ons klimaat.

Over het algemeen zijn de winters in Nederland niet meer zo koud als vroeger. Echt strenge winters komen nog maar weinig voor. Ook in de laatste 2 winters waarin we te maken hadden met veel sneeuw en langdurige vorst hebben de meest harde soorten zoals beschreven op de assortiment-pagina hun winterhardheid bewezen.

De meeste soorten overleven een matige tot strenge vorst dus zonder schade. Mocht een Eucalyptus schade ondervinden van vorst, dan zal deze over het algemeen weer uitlopen. Plant men op zeer natte bodem, dan is de kans op vorstschade iets groter, omdat de bast van een met vocht verzadigde boom dan zou kunnen scheuren.

De winterhardheid van een soort Eucalyptus is sterk afhankelijk van de herkomst van de gebruikte zaden. In bepaalde delen van Australië komt namelijk zeer extreme vorst voor. De zaailingen van bomen die daar groeien zijn veel sterker dan die van bomen die in een milder klimaat groeien.

Heel precies is de winterhardheid niet aan te geven. Zelfs zaailingen van bomen uit hoger gelegen gebieden verschillen onderling in de koudetolerantie.

Eucalyptussoorten voor natte bodems:

° F absolute mintemp in °C

aggregata -3 +8 -19.5

camphora +3 +14 -16.5

cinerea +8 +16 -13.5

dalrympleana +3 +12 -16.5

glaucescens -2 +6 -19

gregsoniana +3 +15 -16.5

gunnii -5 +12 -21

rodwayi -3 +6 -19.5

rubida +3 +12 -16.5

De hier genoemde minimum temperaturen hebben betrekking op incidentele, kortdurende, wintersituaties bij windstil weer!

Langdurige zeer strenge vorst kan dus wel fataal zijn.

Op kalkrijke gronden (pH> 7,5) kunnen de volgende soorten groeien: Eucalyptus cordata, Eucalyptus dalrympleana, Eucalyptus macarthuri, Eucalyptus nitens en Eucalyptus parvifolia. Laatstgenoemde is de hardste van het stel; de overigen overleven niet elke winter.

(bron: Hans Prins)