Algemene informatie over eucalyptus
Bloeivorm Eucalyptus leucoxylon
De Eucalyptusboom komt van oorsprong uit Australië waar zo'n 500 verschillende soorten voorkomen. In het regenwoud komen heel andere soorten voor dan in de woestijn. De voor ons interessante soorten komen vooral voor op een hoogte van 1000 tot 2000 meter in de bergen van Australië en kunnen daar een hoogte bereiken van tientallen meters. Inmiddels vinden we ook hier in Nederland bomen van wel 10 meter hoogte.
De bladeren
De meeste Eucalyptusbomen hebben twee soorten bladeren tijdens de groei. In het jeugdstadium hebben ze meestal ronde bladeren. Als de boom volwassen wordt veranderen de bladeren in een smal sikkelvormig en meestal hangend blad. Wordt de boom geregeld gesnoeid om klein te houden dan zal de jonge uitloop steeds weer het jeugdblad hebben.
De Bast
De Eucalyptus stoot in het groeiseizoen zijn oude bast af. Hierdoor ontstaan de zo herkenbare prachtige contrasterende kleuren van de bast. Lange repen bast laten los en zorgen zo voor de kleurverschillen tussen de oude en de nieuwe lagen.

|
Winterhardheid

Eigenlijk is het een raadsel waarom in de Nederlandse tuincentra alleen de Eucalyptus gunnii verkrijgbaar is van een nauwelijks winterharde herkomst. De bekende E. gunnii is een voorbeeld van een soort uit Tasmanië die zowel in het laagland groeit als op 1200 meter hoogte. Hierdoor is deze soort bestand tegen behoorlijke vorst en doet deze het zeer goed in ons klimaat. Zie ook: Eucalyptus in de winter.
Soorten als de Eucalyptus niphophila, Eucalyptus debeuzevillei, Eucalyptus archeri, Eucalyptus gunnii ‘ divaricata', Eucalyptus perriniana en Eucalyptus neglecta zijn nagenoeg winterhard en doen het over het algemeen goed in ons klimaat.
Na vier opeenvolgende koude winters is er veel bekend geworden over wat er nu eigenlijk mogelijk is in ons klimaat wat betreft het planten van Eucalyptus. Wat vooral belangrijk is gebleken is dat de standplaats van de boom zonnig, het liefst beschut en droog moet zijn. Bomen op een natte ondergrond op de volle wind zullen eerder het loodje leggen dan bomen die aan voorgaande criteria voldoen.
De meeste soorten overleven een matige tot strenge vorst dus zonder schade. Mocht een Eucalyptus schade ondervinden van vorst, dan zal deze over het algemeen weer uitlopen. Plant men dus op zeer natte bodem, dan is de kans op vorstschade groter, omdat de bast van een met vocht verzadigde boom dan zou kunnen scheuren.
De winterhardheid van een soort Eucalyptus is sterk afhankelijk van de herkomst van de gebruikte zaden. In bepaalde delen van Australië komt namelijk zeer extreme vorst voor. De zaailingen van bomen die daar groeien zijn veel sterker dan die van bomen die in een milder klimaat groeien.
Heel precies is de winterhardheid niet aan te geven. Zelfs zaailingen van bomen uit hoger gelegen gebieden verschillen onderling in de koudetolerantie.  |